Sessie 1 maart 2018 Mac Ayres

Zo, de opnames van Mac Ayres mee naar huis genomen en er mee aan de slag gegaan.

Dat is al met al toch 4-6 uur werk verdeeld over twee dagen.

Als eerste heb ik een andere drumtrack gezocht via www.guitar.com. Her en der een beetje aangepast, maar hij is beter dan wat we hadden.

Toen proberen de zaak in balans te krijgen. Het geluidsbeeld bleef onrustig, teveel instrumenten claimen hetzelfde frequentiegebied.

Ik heb eerst de keyboard partij achterwege gelaten om te kijken of dat wat werd. Het was nog steeds lekker druk, maar er was te weinig klank en er ging echt wat verloren.

Dus ik ben na lang proberen, rigoreus te werk gegaan en heb de gitaar partij en de sax partij alleen door laten komen waar ze nadrukkelijk een solo rol hebben.

Ik heb de beste stukken van de sax soli achter elkaar geplakt. Ik vind met name de lange noten aan het begin erg sterk. Misschien is een mooie sax melodielijn, die als thema terug komt wel voldoende om het nummer te dragen. De sax leent zich daarmeer voor dan de gitaar of de bas.

De mix:

 

Download Ableton Live Project Mac Ayres

Hier een link om het project (geupdate met gitaar en bas op de jamsessie van  24 jan.) te downloaden:

Mac Ayres Project

Video MacAyres Bass

play-sharp-fill

Hier de partituur (als midi-file  Mac Ayres Keyboard_Track en als pdf Mac Ayres Keyboard_Track

En als backing track zonder bas en gitaar.

Dit is een rights free thema van Mac Ayres, hoor z’n nummers op soundcloud. 

Een beetje kleffe hap, maar wel lekkere akkoordjes.

Ik kom hierop via Aimee Nolte. ‘t zal wel een aardig mens zijn, maar ik erger me altijd weer blauw aan haar vblogs, waarin ze graag laat horen dat ze kan zingen. Zal wel aan mij liggen.

Zij is lyrisch over Rob Araujo, die op het themaatje van Mac Ayres een solootje heeft bedacht. Hij schijnt af en toe ‘out of tune’ te gaan, maar toch blijft het lekker. Voor de normale musici is het gewoon een lekker solootje, maar voor de muziektheoretici (en daar reken ik Nolte ook toe) is er weer een kleine crises uitgebroken, want nu klopt de muziektheorie weer niet (heerlijk…).

Maar Nolte weet dat, maar emotioneel kan ze daar natuurlijk niet over uit. Dus vandaar een blogje en een stempeltje ‘brilliant’ voor Rob Araujo’s niet onaanzienlijke hoofd.

Nolte heeft dat even netjes uitgeschreven, da’s de enige reden waarom je hier de link vindt. Ik heb die in Ableton in track 7 Formaggio geplaatst. Default staat ie uit, maar je kunt hem wel laten horen door de track aan te zetten (gele knoppies).

Natuurlijk niet met die prachtige sound van Araujo. Dat geld geef ik liever aan mijn bas uit.

Ik heb het ritme minder Hip-hop gemaakt, daardoor wordt het minder dwingend en kunnen we wat eenvoudiger een ander thema er bij aan plakken. Alhoewel eenvoudig…. ik heb behoorlijk moeten zoeken en ben nog steeds niet helemaal tevreden.

 

Ruud