Muziek gerelatereerde data (transcripts, videos van partijen, accoordenschema’s, midi-files, ableton live project files voor uitwisseling van backing tracks tussen musici.
Beetje Country achtig met wat licks uit Jaco Pastorius, Portrait of Tracy.
Ondanks dat Pastorius heel erg met Jazz wordt geassocieerd, vind ik dat hij veel meer country roots in zijn spel heeft. In ieder geval een basspeler, die voor mij nog steeds heel betekenis vol is.
Al jammend kwamen John en ik tot deze aanzet. Ik heb er nog wat cajon ondergezet en nu dus verder uitwerken.
Het nieuwste setje aan files met betrekking tot het project Rolling Stone.
Het nummer is begonnen als een doorwerking van een oud ideetje wat nooit wat is geworden. Door de groove iets te verleggen, kreeg het opeens vleugels.
Het is toen tijdens een jamsessie al improviserend ontstaan en de associatie met het nummer “Papa was een Rolling Stone” was het eerste wat in mij opkwam. Achteraf niet helemaal getroffen, maar daar komt de naam vandaan.
Beetje gevoelig met een Champagne, How ’bout Us achtige groove.
De keyboard partij is dichtbij de baspartij gebleven om weer niet helemaal vol met richtingloze 11 en 13 akkoorden te zitten
De drumpartij is (in de 8-3-2018 opname) niet echt aandacht aanbesteed. In de 16-5-2018 opname zijn wat vertraagde slagen weggehaald, het ritme blijft lastig.
En de laatste repetitie opname met een tweede knip-en-plak mix om de ergste foutjes weg te poetsen.
Eerste Opname 8 maart 2018
Knip-en plak mix op basis van de eerste opname
Ik zou erg voor een strak geslagen slagje zijn op de gitaar dan is er een betere functionele scheiding tussen de instrumenten. Dit is in de 16-5-2018 opname losgelaten.
Zo, de opnames van Mac Ayres mee naar huis genomen en er mee aan de slag gegaan.
Dat is al met al toch 4-6 uur werk verdeeld over twee dagen.
Als eerste heb ik een andere drumtrack gezocht via www.guitar.com. Her en der een beetje aangepast, maar hij is beter dan wat we hadden.
Toen proberen de zaak in balans te krijgen. Het geluidsbeeld bleef onrustig, teveel instrumenten claimen hetzelfde frequentiegebied.
Ik heb eerst de keyboard partij achterwege gelaten om te kijken of dat wat werd. Het was nog steeds lekker druk, maar er was te weinig klank en er ging echt wat verloren.
Dus ik ben na lang proberen, rigoreus te werk gegaan en heb de gitaar partij en de sax partij alleen door laten komen waar ze nadrukkelijk een solo rol hebben.
Ik heb de beste stukken van de sax soli achter elkaar geplakt. Ik vind met name de lange noten aan het begin erg sterk. Misschien is een mooie sax melodielijn, die als thema terug komt wel voldoende om het nummer te dragen. De sax leent zich daarmeer voor dan de gitaar of de bas.
Dit is een rights free thema van Mac Ayres, hoor z’n nummers op soundcloud.
Een beetje kleffe hap, maar wel lekkere akkoordjes.
Ik kom hierop via Aimee Nolte. ‘t zal wel een aardig mens zijn, maar ik erger me altijd weer blauw aan haar vblogs, waarin ze graag laat horen dat ze kan zingen. Zal wel aan mij liggen.
Zij is lyrisch over Rob Araujo, die op het themaatje van Mac Ayres een solootje heeft bedacht. Hij schijnt af en toe ‘out of tune’ te gaan, maar toch blijft het lekker. Voor de normale musici is het gewoon een lekker solootje, maar voor de muziektheoretici (en daar reken ik Nolte ook toe) is er weer een kleine crises uitgebroken, want nu klopt de muziektheorie weer niet (heerlijk…).
Maar Nolte weet dat, maar emotioneel kan ze daar natuurlijk niet over uit. Dus vandaar een blogje en een stempeltje ‘brilliant’ voor Rob Araujo’s niet onaanzienlijke hoofd.
Nolte heeft dat even netjes uitgeschreven, da’s de enige reden waarom je hier de link vindt. Ik heb die in Ableton in track 7 Formaggio geplaatst. Default staat ie uit, maar je kunt hem wel laten horen door de track aan te zetten (gele knoppies).
Natuurlijk niet met die prachtige sound van Araujo. Dat geld geef ik liever aan mijn bas uit.
Ik heb het ritme minder Hip-hop gemaakt, daardoor wordt het minder dwingend en kunnen we wat eenvoudiger een ander thema er bij aan plakken. Alhoewel eenvoudig…. ik heb behoorlijk moeten zoeken en ben nog steeds niet helemaal tevreden.
Afgelopen keer maakte Jo een opmerking over dat de keyboard partij in een aantal nummers misschien wel overbodig was. Ik ben daarmee aan de slag gegaan in het nummer Home.
Ableton Live heeft van zichzelf een zeer matig piano geluid. Ik als volstrekte leek m.b.t. piano hoor dat en erger me daaraan. Dus in de loop der tijden heb ik de neiging om het piano geluid aan te dikken met een glass piano en strings.
Zeker als je aan het componeren bent met alleen een bas er naast dan krijg je al vrij snel een wat completer beeld van hoe het gaat klinken. Dus in het creatieproces zit – zoals we dat nu organiseren – al de neiging om de keyboard partij een dominante rol te geven en die blijft ie ook houden als de gitaar en de sax er bij komen.
Daar tegenover staat dat op keyboards je sneller naar wat complexere accoorden toekruipt en dat inspireert weer tot vernieuwende bas, gitaar en misschien ook wel sax partijen. Ik ben het met Rick Beato eens (vlogger op gebied van o.a. composities en muziektheorie) dat disharmonie de emotie genereert en ik zie keyboards ook als een goed middel omdat te bereiken. op dit moment wordt gitaar jn het algemeen toch behoorlijk harmonisch benaderd (we denken in grepen en posities) en is het op keyboards veel eenvoudiger om inzicht te krijgen in wat er harmonisch allemaal gebeurd en vooral mogelijk is (een vingertje op een andere toets is snel geregeld).
Echter samengevat het eindresultaat is dan soms te druk en je hoort in de opname zonder keyboard dat zich aanpassende muzikanten dan hun eigen partij terughouden. Dus naar aanleiding van Jo’s opmerking dit alles overdenkend, heb ik maar eens het nummer Home beetgepakt en heb eerst met alleen piano en tenslotte zonder keyboards er naar geluisterd.
Mijn mening is dat ons eerder genoemde probleem van teveel nootjes daarmee meteen wordt aangepakt, melodie komt beter naar boven en het totaalbeeld is rustiger.
John, mag ik jou vragen om op wat je op onderstaande mix eens je gitaarpartij wat verder uit te bouwen? Waar we dan tekort schieten kunnen we altijd wat piano/keyboards bijschuiven.